DOTACJE NA INNOWACJE

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka



Jednym z takich projektów jest Audiofon. Jego twórcy będą oferować odpłatnie e-usługę umożliwiającą dystrybucję i masowe udostępnianie cyfrowych produktów, składających się z treści multimedialnych i usług interaktywnych na urządzenia mobilne. Projekt zakończy się w kwietniu 2011 roku, oferując całą gamę produktów i usług.
Audiofon to platforma umożliwiająca przekazywanie interaktywnych produktów multimedialnych, pochodzących od rozmaitych dostawców treści, do masowego odbiorcy końcowego – ze szczególnym uwzględnieniem odbiorców mobilnych, korzystających z telefonów komórkowych, tabletów, etc. Dostarczane treści audio mogą przybierać dowolną formę, np. transmisje “na żywo” i audycje radiowe (live), jak również przekaz wszelkich nagrań “na żądanie” (on-demand) takich, jak utwory muzyczne, podcasty, audiobooki. Obsługiwane są praktycznie wszystkie formaty wejściowe audio, natomiast formaty wyjściowe dopasowane są do specyfiki bezprzewodowych urządzeń odbiorczych, co pozwala wykorzystywać je do odsłuchu znakomitej jakości dźwięku wszędzie, jeśli tylko są w zasięgu jakiejś sieci transmisji danych – i to nie tylko szybkich sieci szerokopasmowych typu WiFi, HSDPA czy UMTS, ale nawet w konwencjonalnych sieciach GSM (GPRS/EDGE).
Platforma jest zdolna do współbieżnej obróbki setek źródeł treści audio i do transmisji tak przetworzonych audycji do tysięcy mobilnych słuchaczy jednocześnie, a w razie potrzeby daje się łatwo skalować do znacznie wyższych poziomów wydajności. Wbudowane w platformę mechanizmy bezpiecznych transmisji umożliwiają następnie udostępnianie treści audio w sposób chroniący prawa autorskie właścicieli utworów. Platforma przeznaczona jest dla dostawców interaktywnych produktów multimedialnych, zwalniając ich z konieczności budowy i utrzymania emisyjnej infrastruktury technicznej oraz z organizacji obsługi odbiorców końcowych.
Efekty pracy zespołu projektowego będziemy mogli podziwiać już na początku maja 2011 roku.

Audiofon, przy wsparciu Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, rozpoczął, w maju 2010 roku, realizację projektu mającego na celu przyczynienie się do rozwoju e-usług. Projekt ten zakłada, iż istnieje, i ciągle wzrasta, zapotrzebowanie na innowacyjne rozwiązania w branży informatycznej. Ideą tej koncepcji jest budowanie społeczeństwa informacyjnego, poprzez stworzenie oraz upowszechnienie możliwości dostępu do platformy usług multimedialnych. Ponadto celem projektu jest wdrożenie innowacyjności produktowej, organizacyjnej i procesowej.
Usługi AudioFonu to wydajny mechanizm strumieniowania wszelkich treści audio, przygotowany z myślą o odbiorcach instytucjonalnych (firmy, organizacje, etc.) Pozornie narzędzi do takiego udostępniania jest bez liku, wiele z nich jest nawet darmowych. W rzeczywistości jednak narzędzia te mają mnóstwo ograniczeń, wymagają wiedzy i doświadczenia, a w dodatku każde działa w innym standardzie. Sytuacja przypomina niedawną epokę, kiedy to, każdy kto chciał, mógł uruchomić swoją stronę internetową (serwery i hosting były od dawna łatwo dostępne), ale zanim tego dokonał, musiał nauczyć się języków programowania stron (m.in. HTML, JavaScript, PHP), zgłębić tajniki oprogramowania serwerów (najczęściej jednego z dialektów Linuxa), musiał też opanować posługiwanie się warsztatem graficznym, poznać animacje w technologii Flash i dogłębnie zrozumieć mechanizmy transmisji w internecie. Podobna sytuacja ma aktualnie miejsce w dziedzinie transmisji strumieniowych audio – pozornie są setki usługodawców, którzy mogą taką usługę udostępnić. Gdyby jednak istniała prosta, a jednocześnie wydajna i działająca na każdym urządzeniu platforma, to usługodawcy przestaliby być niezbędni, a udostępnieniem treści audio mogłyby się zająć setki tysięcy chętnych (firm i instytucji, a nawet osób prywatnych). Do tego celu zmierza platforma zbudowana przez AudioFon.
„Jeśli dzisiaj ktoś chce stworzyć stronę WWW, wcale nie musi uczyć się języków programowania – wystarczy skorzystać z jednego z popularnych narzędzi CMS, by zbudować witrynę w oparciu o gotowy szablon i samodzielnie nią zarządzać. Czas najwyższy, by podobny mechanizm powstał w dziedzinie transmisji audio i wideo – co jest właśnie naszym celem.” – tłumaczy Maciej Skrzypczynski, Kierownik Projektu AudioFon Sp. z o.o.
Projekt realizowany przez AudioFon Sp. z o.o. pokazuje więc jak skutecznie można wykorzystać potencjał obszernego rynku jaki stanowią e-usługi, przy jednoczesnym wykorzystaniu dotacji z Unii Eropejskiej.

AudioFon to firma powstała w 2007 roku, realizująca swój projekt wdrożenia nowoczesnej i innowacyjnej e-usługi na polski rynek. Koncepcja AudioFonu opiera się na idei wdrożenia i udostępnienia platformy umożliwiającej dystrybucję i masowe udostępnienie cyfrowych produktów składających się z treści multimedialnych i usług internetowych na urządzenia mobilne.
Dostawcy cyfrowych produktów, składających się z treści multimedialnych i usług interaktywnych, oferować będą swoje produkty oraz usługi szerokiej grupie odbiorców. Warunek jest tylko jeden – użytkownik musi mieć dostęp do internetu. Pośród gamy produktów firmy można wyróżnić dwie grupy. Pierwsza z nich obejmuje przekazy promocyjne, marketing interaktywny. Druga natomiast to oferta polegająca na korzystaniu z produktów multimedialnych, takich jak muzyka, materiały edukacyjne czy informacyjne.
Platformę można wykorzystać w każdej formie udostępniania treści audio: mogą to być np. internetowe stacje radiowe, utwory muzyczne darmowe i płatne, archiwa nagrań, audiobooki, audycje “na żądanie”, słuchowiska, lekcje języków i innych przedmiotów, etc. AudioFon udostępnia usługę odpłatnie na zasadzie B2B instytucjom, które dalej udostępniają usługę indywidualnym odbiorcom, a więc grupą docelową są wszelkie instytucje zainteresowane prostym mechanizmem udostępniania wysokiej jakości treści audio słuchaczom, korzystającym z dowolnego rodzaju dostępu do internetu – także mobilnego.
Powyższy przykład pokazuje, że przeciętny Kowalski będzie miał możliwość skorzystania z szerokiej gamy produktów multimedialnych, dostarczanych przez partnerów firmy AudioFon. Jakość tych produktów oczywiście będzie utrzymana na najwyższym poziomie

Za sprawą Augmented Reality kamery internetowe stają się polem zainteresowania coraz większej rzeszy developerów. Z uwagi na dostępność bibliotek i narzędzi nie jest to trudne. Mimo rosnącej popularności tej technologii, wciąż trudno przekonać do niej niektórych klientów. Chcą wiedzieć jak wiele ludzi zobaczy ich markę – klienci lubią cyferki. :)

Badania

Niestety, w internecie praktycznie brak jest źródeł które mówiłyby o ilości użytkowników kamer internetowych. Jedyne dane do których udało nam się dotrzeć mówią, że w 2006 roku takich osób było 9% (Mintel report), a w 2007 roku około 13% (raport Logitech). Brak informacji zmobilizował mnie i Pawła Woszkowskiego do przeprowadzenia niewielkiego badania.

Na początku września na kilku stronach hostowanych przez NETIZENS umieściliśmy jednopikselowego flasha (AS3), który testował dostępność kamery i wysyłał wynik na serwer (PHP+MySQL) zliczający i analizujący wyniki.

W drugiej połowie września Paweł Woszkowski opublikował wyniki na swoim blogu.

Ja przyjąłem nieco odmienną metodologię przy analizie wyników. Z uwagi na to, że jeden z serwisów, na którym umieszczony był kod sprawdzający dostępność kamery był odwiedzany przez osoby z całego świata, odrzuciłem wszystkie wyniki które otrzymaliśmy z adresów IP które nie pochodziły z puli adresów IP przydzielonych polskim operatorom dostępu do internetu. Innymi słowy wziąłem pod uwagę jedynie komputery zlokalizowane w Polsce. Dodatkowo, poczekałem aby zwiększyć próbę, na której przeprowadziliśmy badanie.

Wyniki

Mimo tego osiągnąłem zbliżony wynik. Przy próbie prawie 30 tys. unikalnych polskich adresów IP okazało się, że kamery internetowe posiada 29.35% badanych.

Przed badaniem większość pytanych przeze mnie osób, włączając mnie samego, szacowało dostępność kamer na poziomie 10-20%, dlatego dostępność na poziomie blisko 30% była dla nas zaskoczeniem. Dodatkowo w czasie badania można było zauważyć, że odsetek osób posiadających kamery był znacznie większy w godzinach wieczornych niż porannych. Można stąd wyciągnąć wniosek, że komputery służbowe są mniej “multimedialne”. ;)

Postanowiłem pokusić się o dodatkowe analizy i tak w pierwszej kolejności postanowiłem sprawdzić jak rozkłada się dostępność kamer wśród użytkowników konkretnych rodzin systemów operacyjnych. Według moich wyników 28.87% użytkowników systemów rodziny Windows posiada kamery.

22.1% użytkowników linuxa posiada kamery.

Oraz, i tutaj ciekawostka, 100% użytkowników systemów MacOS posiada kamery.

Następnie postanowiłem sprawdzić jak wśród posiadaczy kamer rozkłada się wersja flasha – 11.75% z nich posiada flasha w wersji 9.x , a 88.25% posiada flasha 10.x.

Podziękowania

Za pomoc w przeprowadzeniu badania dziękuję firmie NETIZENS oraz Pawłowi Woszkowskiemu, który był odpowiedzialny za oprogramowanie flasha (AS3), który testował dostępność kamer i przesyłał wynik na serwer zbierający i analizujący dane.

Tekst został opublikowany na blogu Mariusza Górskiego.


Na pozytywną ocenę zasługuję fakt, iż twórcy często odwołują się do ocen i opinii internautów. Zgłosili się do bloggerów, z prośbą o opinię na temat nowego serwisu, a na samej stronie dużo jest rozwiązań typu: „oceń wersje beta”, „znalazłeś błąd?”, „zadaj pytanie Prezydentowi”, „jakiej informacji szukasz na stronie?”. Sam fakt, iż strona funkcjonuje pod adresem „beta” wskazuje na pokorę w stosunku do internautów. To budujące, że głowa państwa daje się oceniać tak bezpośredniej i zazwyczaj bezwzględnej grupie jaką są użytkownicy internetu (ciekawe, kto moderuje opinie – bo chyba agencja nie ma takich upoważnień – i czy choć część z nich trafia do Prezydenta).

Rozwiązania, które należy ocenić za ciekawe to między innymi – „Debaty”. Choć póki co to jedynie zapowiedź, miejmy nadzieję, że stanie się ono platformą realnej debaty pana Prezydenta z internautami. Niewątpliwie to ciekawe, internetowe wyzwanie, jak moderować aby nie zostać posądzonym o cenzurę, a z drugiej strony, żeby zapewnić tej wymianie zdań odpowiedni poziom.


Wiele sekcji w serwisie beta.prezydent.pl wciąż świeci pustkami – mam nadzieję, że to tylko chwilowa sytuacja związana ze startem serwisu. Kolejny poważny brak serwisu głowy państwa, dużego, europejskiego kraju to oczywiście brakujące wersje językowe. Niektóre rozwiązania, wydają się być także trochę na wyrost np.: chmura tagów czy mało intuicyjny kalendarz. I jeszcze jedno, witryna jednego z najważniejszych urzędników państwowych – Prezydenta powinna być wzorcowa pod kątem dostępności dla osób niepełnosprawnych. Zaskakuje także brak godła państwowego. Niemniej jestem przekonany, że te i inne wady z czasem mają szansę zostać wyeliminowane.
Nową odsłonę serwisu prezydenckiego należy ocenić pozytywnie, abstrahując od jej mniejszych lub większych wad i mankamentów (w sieci często już spotyka się opinię na temat mało patriotycznej kolorystyki) po pierwsze jest poprawna – a to już nadaje jej wartość, po drugie sam fakt, że głowa państwa decyduje się na profesjonalną obecność w sieci zasługuje na pochwałę.

Ze swojej strony zachęcam polityków do większej odwagi i innowacyjności. Internet naprawę jest doskonałym medium, za pomocą którego łatwo można dotrzeć do wyborców, a Internauci lubią odważne i niestandardowe inicjatywy!

I na koniec troszkę górnolotnie i idealistycznie (więc niezbyt poprawnie politycznie), mam nadzieję, że to mały, ale kolejny krok w kierunku społeczeństwa obywatelskiego XXI wieku, w którym politycy stają się naszymi usługodawcami, a Internet to kolejne narzędzie umożliwiające nam kontakt z nimi oraz demokratyczną kontrolę i debatę. W tym kontekście nowy serwis Prezydenta RP, jak i inne inicjatywy polityków w sieci, to przede wszystkim zobowiązanie. Czas pokaże jak polscy politycy temu sprostają.

Sebastian Nejfeld
Strategy & Development Director

Tekst został opublikowany w portalu Mediarun.pl

Czym zatem jest SEO?

SEO czyli Search Engine Optimization. Oznacza nie tyle samo pozycjonowanie strony w wynikach organicznych wyszukiwarek, a przygotowanie tejże strony pod pozycjonowanie. W zakres SEO wchodzi cały szereg prac po stronie serwisu: architektura nagłówków, copywriting, optymalizacja szybkości działania, architektura linków, mapa strony (HTML, XML) a także działania poza serwisem, takie jak zgłaszanie strony do katalogów czy pingowanie. Działania po stronie serwisu niektórzy określają mianem SEO onsite, zaś działania poza serwisem SEO offsite. Te drugie, o ile dołączymy do nich pozyskiwanie linków czy tworzenie serwisów wspierających i cały szereg innych praktyk mających na celu wywindowanie strony w organicznych wynikach wyszukiwania, można już nazwać pozycjonowaniem. Warto podkreślić, że uczciwe pozycjonowanie jest procesem długotrwałym i w porównaniu z SEM, nie jest tak czytelne dla klienta.

Czym z kolei jest SEM?

SEM czyli Search Engine Marketing – tym terminem zwykło się określać kampanie PPC (Pay Per Click) korzystające z takich systemów jak na przykład Google AdWords™. Teoretycznie SEM jest pojęciem szerszym od SEO czy PPC, określającym wszystkie praktyki związane z promocją serwisów w wyszukiwarkach internetowych czy konkretniej na podstronach wyników wyszukiwania (SERP). Czy jednak SEO jest częścią marketingu w wyszukiwarkach? Osobiście uważam, że jednak nie. Powołam się tu na opublikowaną w New York Times definicję: SEM to kupowanie płatnych wyników wyszukiwania. SEO uznam natomiast za osobną dyscyplinę, nie podpadającą pod marketing w wyszukiwarkach, bo reklamodawca nie ma bezpośredniego wpływu na kształt wypozycjonowanej „reklamy”, nie jest też w stanie określić do jakiej podstrony serwisu ma prowadzić promowany na daną frazę link. O tym wszystkim decyduje mechanizm wyszukiwarki, a tylko pośrednio i to w ograniczonym stopniu, specjalista SEO.

Określanie mianem SEM modelu PPC jest uzasadnione i marketingowo wydaje się być poprawne.

Mamy więc do czynienia z dwoma pojęciami, które dla osoby nie analizującej dogłębnie tematu są jasno i klarownie zdefiniowane:

• SEO z efektem w postaci organicznych wyników wyszukiwania i świadomością, że jest to proces długotrwały, a wyniki mogą być różne
• SEM odnoszące się do linków sponsorowanych w wynikach wyszukiwania, gdzie dokładnie wiem kiedy i za co płacę.

Można powiedzieć, że SEO budując organiczne wyniki wyszukiwania spełnia rolę informacyjną (a zamieszczając w sieci informacje o firmie również ponosimy koszty), SEM z kolei jest nośnikiem reklamowym. Ma to swoje odniesienie w polskim prawie, bo o ile radcowie prawni czy podatkowi mogą zamieszczać informacje o swojej działalności w wynikach organicznych, to już pojawienie się takiej informacji w linkach sponsorowanych byłoby uznane za reklamę, a więc niezgodne z prawem.

Podsumowując jest oczywiste, że branża ta jest na tyle świeża, iż wiążące się z nią terminy mają jeszcze dość płynny zakres definicji. Myślę, że dużą role w ich kształtowaniu odgrywa wciąż wzrastająca świadomość tematu zarówno wśród agencji jak i wśród klientów.

Tekst został opublikowany na blogu Bartka Cymera.

Na konferencji Adobe MAX 2007 przedstawiono szerzej technologię AIR, umożliwiającą tworzenie widgetów zarówno programistom Flash jak i programistom Javascript. Daje to ogromne możliwości oraz pozwala na oszczędność czasu, zwłaszcza w przypadkach, w których chcemy przenieść części funkcjonalności istniejących już stron internetowych na pulpity komputerów.

W tym samym okresie analitycy przewidujący kierunki rozwoju internetu prezentowali widgety jako swego rodzaju przełom, który z ich wykorzystaniem dokona się w sieci. Czy tak się stało? Czy widgety zdominowały internet, który znamy?

Wigety pod dywanem

Przełomowa rola widgetów podnoszących jakość i użyteczność korzystania z internetu nie dokonała się w sposób rewolucyjny. Nie zalewają nas artykuły podejmujące temat zdominowania internetu przez te użyteczne narzędzia. Mamy jednak dowody na potwierdzenie opinii, iż widgety skutecznie zdobywają popularność.

Weźmy chociażby widget UPS, dzięki któremu można śledzić przesyłki kurierskie. To najbardziej rozpoznawalny widget ostatnich miesięcy, którego pojawienie się wsparto kampanią medialną. Z ciekawością oczekiwałem na wysyp widgetowych rozwiązań z szeroko zakrojoną promocją, które pójdą śladem prekursora. Nic takiego się nie wydarzyło.

Chociaż w eterze spokój, cicha rewolucja widgetowa trwa… pod dywanem. Blogi adoptują na swoich stronach widgety prezentujące informacje i dane z innych serwisów. Widgety umożliwiają dotarcie do odbiorcy bez pośrednictwa przeglądarki internetowej. Prawie każdy serwis internetowy udostępniający możliwość słuchania muzyki czy serwisy stacji radiowych posiadają już widgety służące do odtwarzania muzyki lub audycji.

Te “małe” aplikacje dają niemal nieograniczone możliwości. Z doświadczenia Netizens wynika iż około 40 proc. osób biorących udział w ostatnim konkursie RMF Maxxx zarejestrowała się wykorzystując do tego celu widget! Należy zwrócić uwagę, iż widget stacji służy przede wszystkim do słuchania audycji oraz pozostawania w kontakcie ze społecznością internetową.

Podobny sukces odnotowaliśmy wykorzystując widget w kampanii lodów Magnum w minionym roku. Przygotowany początkowo jako pewnego rodzaju dodatek, stał się potężnym narzędziem w konkursie, w którym za jego pośrednictwem wzięła udział aż 1/3 użytkowników serwisu promocyjnego marki.

Powolna rewolucja

Ostatnie publikacje w sieci dowodzą, iż widgety prawdopodobnie stanowić będą ratunek dla prasy drukowanej. To widget będzie pobierał i udostępniał pełne treści publikacji online po drodze weryfikując opłacenie abonamentu. Jaka jest siła takich rozwiązań? Spójrzmy na próbkę pochodzącą z USA: https://timesreader.nytimes.com. Pierwszy krok został wykonany. Mamy tu zaawansowane środowisko do przeglądania treści gazety. Co dalej zrobią właściciele NYT? Zobaczymy.

Na rodzimym podwórku zwróćmy uwagę na działania Gadu Gadu. Widget GG zainstalowany na www (blogu, stronie domowej, etc.) pozwala na pozostanie w kontakcie z odwiedzającymi stronę internautami zapisując historię rozmowy do archiwum komunikatora. Dzięki temu mamy możliwość interakcji w znanym wielu osobom środowisku Gadu Gadu.

Widget to narzędzie, które w ostatnim czasie może i znikło z tytułów artykułów, za to zachowuje palmę pierwszeństwa jako technologia, dzięki której internet staje się bliższy i bardziej interaktywny.

Witold Kempa
Dyrektor zarządzający Netizens

Tekst został opublikowany w portalu Mediarun.pl

Dla niewtajemniczonych krótka definicja, a jakże, za internetową Wikipedią: Rzeczywistość rozszerzona (ang. Augmented Reality) to system łączący świat rzeczywisty z generowanym komputerowo. Zazwyczaj wykorzystuje się obraz z kamery na który nałożona jest generowana w czasie rzeczywistym grafika.
Tyle definicja. Co z niej wynika? Na pierwszy rzut oka niewiele. Kolejna technologia łączenia obrazu video z komputerowymi animacjami. Jednak nie jest tak do końca. Tym razem obraz łączy się z animacją w dowolnym komputerze wyposażonym w kamerę internetową, a główną rolę w filmie gra użytkownik komputera.
Jak to działa? Obraz rejestrowany przez kamerę internetową przechwytywany jest przez aplikacje lub flash playera przeglądarki internetowej, by następnie po rozpoznaniu specjalizowanego markera, w jego miejscu uruchomić animacje, podstawić grafikę 3D lub zamieścić informację.
 

Fascynacja…

Fascynujące prawda? Ostatnio pojawiło się wiele publikacji na temat zastosowań AR w komunikacji marketingowej, na temat przełomu jaki zostanie przez nią dokonany oraz nieuchronności dominacji AR w kampaniach wykorzystujących technologię video. Mamy już pierwsze przykłady zastosowań tej technologii w powyższym duchu. Zainteresowanych odsyłam do artykułu Krzysztofa Piwowara z Adv.pl. Tak, technologia jest wspaniała. Efekty które są osiągane z jej wykorzystaniem wywołują głośne WOW.

… a twarde dane?

Na jednym ze spotkań, podczas których prezentowałem doświadczenia Netizens z wykorzystaniem AR padło dość proste i oczywiste z pozoru pytanie: „Ilu internautów w Polsce wykorzystuje kamery internetowe? Do jakiej grupy docelowej dotrzemy z komunikatem?” Odpowiedź na to pytanie jest trudna gdyż dotychczas nie trafiłem na twarde dane prezentujące tę wartość. Czyżby kolejny Second Life? Była fascynacja, budowanie stadionów i miast, wywiady i redakcje z wirtualnymi biurami… Ba! Były nawet sztaby wyborcze – natomiast wielką niewiadomą była liczba znajdujących się w Second Life aktywnych Polaków. Z niepotwierdzonych danych zebranych na blogach można domniemać iż maksymalna populacja polskich internautów w SL to nie więcej niż 200 000 userów. Słowem, „porażka” jeśli chodzi o szerokie dotarcie. Innowacyjny smaczek PRowy. AR ma takich problemów więcej. Wymaga mocy obliczeniowej która w trybie online rozpozna markery i w ich miejsce uruchomi porządaną akcję. Wymaga kamer internetowych o odpowiednich rozdzielczościach aby możliwe było rejestrowanie obrazu o jakości umożliwiającej sprawne wychwytywanie markerów. Każdy powyższy warunek oznacza ograniczenie grupy celowej, która poprawnie odczyta całość komunikatu.

Czy AR z racji tych ograniczeń czeka podobny do SL los? Moim zdaniem, mimo wszystko – nie. Powodów jest wiele. Jednym z nich jest wielokierunkowość rozwoju tej technologii w obszarach, które spełniają potrzeby internautów do tego stopnia, iż Ci będą zmuszeni do wyposażenia swoich komputerów w kamery spełniające jej wymagania. Komunikacja marketingowa i potrzeba udziału w aktywnościach marki to nie jedyne pole wykorzystania AR.

Przejdźmy teraz do obszaru doświadczeń użytkownika i przyszłych, przewidywanych możliwości zastosowania AR. Oto internauta, który dzięki markerom czy też znacznikom rozpoznającym twarz, jest w stanie w sklepie internetowym przymierzać kolejne nakrycia głowy zmieniając na ekranie kolory i style, przeglądając się jednocześnie jak w lustrze. Niemożliwe? Oto przykład…

Co jeśli znajdziemy się w nieznanym terenie? Pomoże nam AR oraz przenośny telefon klasy handheld
HYPERLINK “http://www.youtube.com/watch?v=8EA8xlicmT8&feature=player_embedded” http://www.youtube.com/watch?v=8EA8xlicmT8&feature=player_embedded

Dzięki połączeniu technologii GPS, map oraz urządzeń nawigacyjnych, AR daje możliwości śledzenia trasy w trybie video. Patrzymy na ekran monitora prezentującego drogę, którą mamy przed sobą wraz z narysowanymi oznaczeniami dotyczącymi potencjalnych zakrętów, kierunków i odległości.
AR to powód dla którego warto będzie zainwestować w kamerę. Jestem przekonany iż nie powtórzy się przypadek Second Life. AR wprowadzi świat Virtual do Real Life, a barierą jego wykorzystania będzie jedynie nasza wyobraźnia.

Witold Kempa
Dyrektor Zarządzający Netizens

Tekst został opublikowany w portalu Mediarun.pl