W każdym razie wszystkie te gry mimo, że zostały wyparte przez nowoczesny sprzęt w technologiach jedno-, dwu-a X-rdzeniowych i kart graficznych z pamięcią “tysiąckroć” większą niż pamięć w tych rządzeniach – miały w sobie to coś :) Dlatego dla wszystkich, dla których na widok poniższych konsoli kręci się nostalgiczna łza w oku – coś przy czym niewątpliwie znikniecie na kilkanaście minut :)

Autorzy emulatora zadbali w szczegółach o odwzorowanie logiki każdej z gry oraz pełną digitalizację dźwięków dzięki czemu na moment przenieść się można kilka dobrych lat wstecz i przy tym mieć niezły fun.

http://pica-pic.com/

DOTACJE NA INNOWACJE

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka



Stworzony przez nas serwis wyróżnia nowoczesność i profesjonalne narzędzia do graficznej obróbki fotografii bądź plików graficznych. Przy jego pomocy można m.in. wyostrzyć zdjęcie, dokonać korekty, wyretuszować, zmieniać kolory lub zmienić całkiem jego charakter, nakładając jeden z wieli filtrów, np. pikselizacji czy popart’u.

Profesjonalnie dla amatorów

Mimo bogactwa możliwości i funkcji, obsługa jest bardzo prosta i nawet początkujący użytkownik nie ma problemów z poruszaniem się po serwisie, a tym bardziej z edycją zdjęć. Serwis Dymki.com to znacznie więcej – umożliwia tworzenie albumów, a także generowanie kolaży, komiksów, animacji, fotobooków i kalendarzy. Wszystko, co stworzy użytkownik, może przechowywać w swoich albumach, pobrać na dysk, publikować na wybranych portalach społecznościowych oraz wysyłać mailem swoim znajomym. Ponadto serwis pozwala na dodawanie do albumów nieograniczonej liczby zdjęć, które będą przechowywane w bezpieczny sposób, co rozwiązuje problem zapełnionego dysku Twojego komputera.

Dymki.com to również możliwość prowadzenia bloga, poprzez umieszczanie w nim wpisów tekstowych oraz zdjęć. Pełna funkcjonalność serwisu jest dostępna po dokonaniu rejestracji i utworzenia indywidualnego profilu.

Projekt był współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Mały, a taki wielki!

Sercem niepozornego Kinecta jest sensor emitujący fale podczerwone i trzy kamery. Jedna standardowa, VGA i dwie, rejestrujące obraz uzyskany w podczerwieni. Dlaczego dwie? Bo dzięki temu, dokładnie tak jak nasze oczy, Kinect może określić odległość i tym samym głębię tego, co widzi. I robi to naprawdę dobrze. To właśnie efektywność działania Kinecta i przyjazne oprogramowanie sprawiły, że zapaleńcy z całego świata wprost pokochali gadżet Microsoftu. Gigant z Redmont, początkowo nieprzychylny jakimkolwiek modyfikacjom, szybko zorientował się, że zamiast walczyć, lepiej cieszyć się z tego, ile kreatywności obudził w ludziach ten czarny, mały prostokącik…

Zabawa to podstawa…

Kinect wprowadził nowy wymiar grania. Także do gier, które powstały na długo przed nim samym. Chcesz pograć całym ciałem w kultowy Street Fighter? Proszę bardzo – więcej informacji o projekcie.

A może marzy Ci się kariera pianisty? Nic trudnego:

Jeśli nie pianino, to może gitara będzie lepsza?

Co prawda, to nie Guitar Hero, ale zabawa na pewno przednia!

A coś bardziej praktycznego?

Kinect dał też niesamowite pole do popisu dla wszystkich, którzy z wypiekami na twarzy oglądali futurystyczną wizję sterowania gestami, przedstawioną w sławnym „Raporcie Mniejszości” Stevena Spielberga. Zresztą, zobaczcie i oceńcie sami:

Takie realizacje niewątpliwie przyspieszyły plany Microsoftu związane z wydaniem pecetowej wersji Kinecta. Co więcej, firma na poważnie rozważa opatentowanie określonej liczby gestów, za pomocą których już niedługo będziemy mogli sterować naszymi komputerami z Windowsem na pokładzie.

Kinect nakręca sztukę!

Kolejnym tematem, szybko zagospodarowanym przez fanów Kinecta była szeroko rozumiana sztuka i rozrywka. Interaktywne szkicowanie czy malowanie? Nic prostszego:

A może teledysk z wykorzystaniem Kinecta? Też już powstał! Brytyjska grupa Echo Lake chwali się, że jej klip do piosenki Young Silence to tańsza i ciekawsza alternatywa dla House of Card zespołu Radiohead. Czy mają racje, oceńcie sami:

Zdalne operowanie…

Dosłownie! Uczeni z waszyngtońskiego Uniwersytetu pracują nad wykorzystaniem Kinecta do sterowania robotami i przeprowadzania operacji na odległość. Ale za pomocą gadżetu Microsoftu można zdalnie sterować różnymi urządzeniami, także w znacznie bardziej przyziemnych celach. Choćby po to, by pograć sobie w szachy…

…poodkurzać…

czy wreszcie trochę sobie polatać:

Co roku amerykańska agencja rządowa DARPA organizuje wyścigi samochodów, które same jeżdżą. Zespoły badawcze wydają setki milionów dolarów, by opracować najefektywniejsze konstrukcje, a może wystarczy, jak pokazuje poniższe nagranie, po prostu zastosować Kinecta i zwykłego laptopa?

Kinect w reklamie?

Kinect swoimi możliwościami kusi twórców reklam i agencje interaktywne. Najprostsze rozwiązanie zastosowała firma General Motors, która do promocji swojego najnowszego, elektrycznego Chevroleta Volt wykorzystała grę Joyride. Odwiedzający mogli przejechać się wirtualnym Voltem kierując samochodem za pomocą samych gestów.

Microsoft do promocji Kinecta wykorzystał… samego Kinecta! Monachijska instalacja przygotowana przez firmę Seeper pozwalała na interaktywną zabawę z wirtualnymi obiektami, rzutowanymi dzięki mappingowi na znajdujące się w tle budynki:

A gdyby tak połączyć możliwości Kinecta i wyświetlaczy holograficznych? Wystarczy chwilę, by wyobrazić sobie efekt, jaki uzyskałaby firma Ecco, gdyby jej holograficzny but można było za pomocą gestów obracać i oglądać z każdej strony:

Wielka szansa dla outdooru

Kinect daje też ogromne możliwości w przypadku reklamy zewnętrznej. By zrozumieć potencjał tego rozwiązania, wystarczy zobaczyć prostą instalację agencji Vivid Interactive uruchomioną w centrum Moskwy:

A to dopiero początek… Wyobraź sobie, że przechodząc koło takiego ekranu, zobaczysz machającą do Ciebie osobę. Odmachasz jej w naturalny sposób, jednocześnie kalibrując Kinecta, a potem już tylko się bawisz, wchodząc w pełną interakcję z tym co widzisz. Efekt? Pełne zaangażowanie i 100 procentowe pozyskanie uwagi konsumenta, a o to przecież każdemu marketerowi chodzi…

Kinect, to urządzenie o ogromnych możliwościach i potencjale, którego ciągle jeszcze nie jesteśmy w pełni świadomi. Kto wie, ile i jakich drzwi Microsoft otworzył wprowadzając tę niepozorną zabawkę na rynek. Niepozorną, ale być może dla makreterów naprawdę bezcenną, i to nie koniecznie w tej kryształowej wersji…

Tak czy owak, Microsoft stworzył coś, czego nawet Apple może mu pozazdrościć.

Streaming video między twórcami i artystami
Wszystko by Tworzyć sztukę

27 stycznia 2011
New Orleans Gentlemen’s Club
Gala Spoters 2011 spoters.com.pl
muzyka: The Glitch Mob – Animus Vox

Agencja przeprowadziła eksperyment, którego celem było zaangażowanie uczestników gali poprzez sztukę.

Przestrzeń twórcza była transmitowana live na ekranie, a pędzel zastąpił iPad, za pośrednictwem którego komunikowali się twórcy i artyści.
Naszym zadaniem było odkrywanie nowych talentów wśród uczestników gali. Umożliwiliśmy tworzenie obrazu wspólnie z artystą, który (na zapleczu klubu) całym sobą przyjmował wszystkie wyrazy ekspresji.

Powstało kilkadziesiąt prac, które po oprawieniu wysłaliśmy autorom.
Wszystkim dziękujemy za dobrą zabawę.

Wybrane powstałe dzieła: netizens.pl/​spoters

Najciekawsza i najbardziej inspirująca prezentacja to wystąpienie Tanyi Wilson z agencji Kult 3D. Tanya pokazała jak w całkiem nowy sposób można zdefiniować rolę agencji, która nie tylko  dostarcza rozwiązania strategiczno–kreatywne, ale staje sie także platformą, by w naturalny sposób łączyć świat marek ze światem młodych azjatyckich artystów. Doskonałe przykłady wychodzenia agencji poza tradycyjny sposób myślenia o swojej roli  to np. organizacja  cyklicznych spotkań pomiędzy artystami a brand managerami (co daje możliwość naturalnego przeniknięcia sie tych dwóch światów) czy wydawanie własnego magazynu.

Warto wspomnieć także o sesji poświęconej modelom rozliczania wyników kampanii. Azjatyckie agencje tak jak polskie muszą stawić czoła wyzwaniu dostarczania klientom jak najbardziej wiarygodnych metod liczenia efektywności prowadzonych działań. W trakcie sesji zapoznaliśmy się z takimi modelami wyliczania wskaźników jak ROI (return on investment), ROE (return on experience), WOM (world of mouth).

W trakcie konferencji zaprezentowano także wiele inspirujących case studies. W tym miejscu warto wspomnieć  o 1 to 1 direct marketing, czyli działania marketingowe skierowane i dopasowane do każdej z osób indywidualnie. Wydaje sie niemożliwe? A jednak. Najlepszy przykład to case studies zaprezentowane przez Helene Blanchette z Xerox  1to1Lab, Fuji Xerox, między innymi projekt zrealizowany w Belgii dla marki VW. Okazuje się, że nawet przy produkcie skierowanym do masowego odbiorcy można w 100% spersonalizować przekaz i dostarczyć klientowi materiał zawierający dokładnie takie informacje jakich potrzebuje. Przedstawiona analiza zawierała także model rozliczenia ROI (return on investment). Zagadnieniu temu poświęcimy osobny artykuł.

Na koniec rozmawialiśmy na temat przyszłości marketingu i reklamy. Alex Ritchie z agencji e2 przedstawił teorię 5D BRANDS. Zgodnie z nią, w niedługim czasie, wszystkie marki będą musiały na nowo zdefiniować sposób w jaki komunikują sie ze swoimi klientami. W tej chwili 95% budżetów marketingowych przeznaczanych jest na działania, które oddziałują głównie na zmysł wzroku. Coraz więcej marketerów rozumie konieczność całkowitego zanurzenia (wszystkimi 5 zmysłami) w świat marki. Już w tej chwili widzimy następujące tendencje: sklepy stają sie małymi galeriami, sklepy z ubraniami – barami, a lotniska – centrami handlowymi.

Aleksandra Łojko, Group Account Director, Netizens Peppermint

Jednym z takich projektów jest Audiofon. Jego twórcy będą oferować odpłatnie e-usługę umożliwiającą dystrybucję i masowe udostępnianie cyfrowych produktów, składających się z treści multimedialnych i usług interaktywnych na urządzenia mobilne. Projekt zakończy się w kwietniu 2011 roku, oferując całą gamę produktów i usług.
Audiofon to platforma umożliwiająca przekazywanie interaktywnych produktów multimedialnych, pochodzących od rozmaitych dostawców treści, do masowego odbiorcy końcowego – ze szczególnym uwzględnieniem odbiorców mobilnych, korzystających z telefonów komórkowych, tabletów, etc. Dostarczane treści audio mogą przybierać dowolną formę, np. transmisje “na żywo” i audycje radiowe (live), jak również przekaz wszelkich nagrań “na żądanie” (on-demand) takich, jak utwory muzyczne, podcasty, audiobooki. Obsługiwane są praktycznie wszystkie formaty wejściowe audio, natomiast formaty wyjściowe dopasowane są do specyfiki bezprzewodowych urządzeń odbiorczych, co pozwala wykorzystywać je do odsłuchu znakomitej jakości dźwięku wszędzie, jeśli tylko są w zasięgu jakiejś sieci transmisji danych – i to nie tylko szybkich sieci szerokopasmowych typu WiFi, HSDPA czy UMTS, ale nawet w konwencjonalnych sieciach GSM (GPRS/EDGE).
Platforma jest zdolna do współbieżnej obróbki setek źródeł treści audio i do transmisji tak przetworzonych audycji do tysięcy mobilnych słuchaczy jednocześnie, a w razie potrzeby daje się łatwo skalować do znacznie wyższych poziomów wydajności. Wbudowane w platformę mechanizmy bezpiecznych transmisji umożliwiają następnie udostępnianie treści audio w sposób chroniący prawa autorskie właścicieli utworów. Platforma przeznaczona jest dla dostawców interaktywnych produktów multimedialnych, zwalniając ich z konieczności budowy i utrzymania emisyjnej infrastruktury technicznej oraz z organizacji obsługi odbiorców końcowych.
Efekty pracy zespołu projektowego będziemy mogli podziwiać już na początku maja 2011 roku.

I wiecie co? Nie wydarzyło się nic o czym byśmy nie wiedzieli :).

Po pierwszym dniu byliśmy w dobrych nastrojach. Świat nam nie uciekł, jesteśmy ze wszystkim on time. Jest co prawda jedno “ale”. Otóż na świecie dużo bardziej odważnie marki wchodzą w Internet, dzięki czemu kampanie realizowane są bardziej spektakularnie. Jak wiadomo dużo więcej da sie zdziałać za milion EU niż za milion zł ;).

Wieczór należał natomiast do smakoszy owoców morza, a kuluarowe rozmowy toczyły sie przy winie i odnóżach stworzeń dennych. Ciekawe konwersacje toczyliśmy z Marco – Dyrektorem Marketingu Motoroli na Europę Środkowo-Wchodnią, który odsłaniał nam kulisy działań promocyjnych Motoroli. Daniel aus Deutschland wnikał w kulisy produkcji bigosu, genialnego produktu polskiej gospodarki, równolegle analizując możliwości wspólnych przedsięwzięć internetowych opartych o aspekty regionalne.

Dzień drugi dał nam powód do prawdziwej satysfakcji. Poznaliśmy sekrety najciekawszych akcji społecznościowych zrealizowanych z wykorzystaniem Facebooka. Zaprezentowane w ramach SOCIAL MEDIA AND ONLINE BRANDING Stream były naprawdę inspirujące. Efekty przemyśleń pojawią się już wkrótce w naszych działaniach.

Mnie osobiście zafascynował system do analiz zachowań konsumenckich prowadzony we współpracy z TNS i Google. Dowiedzieliśmy się, że ponad 50% Brytyjczyków sprawdza oferty finansowe w Internecie, a w przypadku Greków robi to jedynie 14%  ;) – zdecydowanie na czasie. Podobnie zaskakująca była informacja wynikająca z badań kilkudziesięciu rynków na świecie, iż ponad połowa zdecydowanych na zakup konkretnej marki samochodu zmienia swoją decyzję pod wpływem analiz dokonywanych w Internecie.

Zdecydowanie wyjechaliśmy z głowami pełnymi pomysłów, z poczuciem bycia na czasie i dumą, że Polska jest w czołówce europejskiego Internetu.

Audiofon, przy wsparciu Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, rozpoczął, w maju 2010 roku, realizację projektu mającego na celu przyczynienie się do rozwoju e-usług. Projekt ten zakłada, iż istnieje, i ciągle wzrasta, zapotrzebowanie na innowacyjne rozwiązania w branży informatycznej. Ideą tej koncepcji jest budowanie społeczeństwa informacyjnego, poprzez stworzenie oraz upowszechnienie możliwości dostępu do platformy usług multimedialnych. Ponadto celem projektu jest wdrożenie innowacyjności produktowej, organizacyjnej i procesowej.
Usługi AudioFonu to wydajny mechanizm strumieniowania wszelkich treści audio, przygotowany z myślą o odbiorcach instytucjonalnych (firmy, organizacje, etc.) Pozornie narzędzi do takiego udostępniania jest bez liku, wiele z nich jest nawet darmowych. W rzeczywistości jednak narzędzia te mają mnóstwo ograniczeń, wymagają wiedzy i doświadczenia, a w dodatku każde działa w innym standardzie. Sytuacja przypomina niedawną epokę, kiedy to, każdy kto chciał, mógł uruchomić swoją stronę internetową (serwery i hosting były od dawna łatwo dostępne), ale zanim tego dokonał, musiał nauczyć się języków programowania stron (m.in. HTML, JavaScript, PHP), zgłębić tajniki oprogramowania serwerów (najczęściej jednego z dialektów Linuxa), musiał też opanować posługiwanie się warsztatem graficznym, poznać animacje w technologii Flash i dogłębnie zrozumieć mechanizmy transmisji w internecie. Podobna sytuacja ma aktualnie miejsce w dziedzinie transmisji strumieniowych audio – pozornie są setki usługodawców, którzy mogą taką usługę udostępnić. Gdyby jednak istniała prosta, a jednocześnie wydajna i działająca na każdym urządzeniu platforma, to usługodawcy przestaliby być niezbędni, a udostępnieniem treści audio mogłyby się zająć setki tysięcy chętnych (firm i instytucji, a nawet osób prywatnych). Do tego celu zmierza platforma zbudowana przez AudioFon.
„Jeśli dzisiaj ktoś chce stworzyć stronę WWW, wcale nie musi uczyć się języków programowania – wystarczy skorzystać z jednego z popularnych narzędzi CMS, by zbudować witrynę w oparciu o gotowy szablon i samodzielnie nią zarządzać. Czas najwyższy, by podobny mechanizm powstał w dziedzinie transmisji audio i wideo – co jest właśnie naszym celem.” – tłumaczy Maciej Skrzypczynski, Kierownik Projektu AudioFon Sp. z o.o.
Projekt realizowany przez AudioFon Sp. z o.o. pokazuje więc jak skutecznie można wykorzystać potencjał obszernego rynku jaki stanowią e-usługi, przy jednoczesnym wykorzystaniu dotacji z Unii Eropejskiej.

SEM ma się dobrze

Jak czytamy w raporcie z amerykańskich badań AdEx za rok 2009: „SEM pozostał najsilniejszym online’owym kanałem reklamowym i zakooczył rok 2009 z udziałem na poziomie 47% w porównaniu do 45% zaraportowanych w roku 2008.”
Jak widzimy udział SEMu w reklamie zwiększył się a mimo ogólnoświatowego kryzysu wydatki na ten kanał reklamy były w USA większe i wyniosły 10,7 mld dolarów.

Z danych europejskich AdEx za rok 2008 wynika, co ważne dla nas, że Polska znajduje się na czwartym miejscu jeżeli chodzi o dynamikę wzrostu wydatków na SEM.

Całkowite wydatki na reklamę internetową w Polsce w 2009 roku wyniosły 1 373 milionów złotych, co stanowi 12,9% wzrostu względem roku 2008. Udział SEM w tej kwocie to 26%, podczas gdy w 2008 roku wynosił on 23%. SEM zyskuje kosztem reklamy Display.

Należy mieć na uwadze, że w definicji SEM zawiera się też reklama kontekstowa i to właśnie ona stała się formą konkurencyjną dla reklamy Display.

Z BING trzeba się liczyć

Od jakiegoś czasu zacząłem doceniać Microsoft. Bardzo dobry system operacyjny w postaci Windows 7. Nie sądziłem, że to kiedykolwiek napiszę, ale jednak. Teraz do puli dobrych produktów Microsoftu dołączam wyszukiwarkę BING. Owszem była ona obiektem drwin, panowało powszechne przekonanie, że swoją popularność w USA zawdzięcza jedynie temu, że jest wbudowana do standardowej instalacji Internet Explorera. Po prezentacji jej możliwości już wiem, że tak nie jest. To wyszukiwarka, a raczej wyszukiwarko-porównywarko-ecommerce-galeria, która może się pochwalić interfejsem dużo bardziej przemyślanym niż wyszukiwarka Google. Jak widać Google też jest tego zdania, bo zaczęli mocno swój interfejs przebudowywać. Idea jest prosta – zrobisz wszystko nie opuszczając wyszukiwarki i to bez potrzeby refrazowania, bo BING pyta o kontekst wyszukiwania podając swoje sugestie. Do tego oczywiście alternatywa dla AdWords w postaci Microsoft adCenter.

Wielką wadą jest fakt, że Polska nie jest priorytetowym rynkiem dla Microsoftu i na funkcje znane z północnoamerykańskiej wersji BING przyjdzie nam długo poczekać.

Reklama kontekstowa

Reklama kontekstowa rośnie w siłę. Nie ma niestety dokładnych danych na temat tego, jaki jest udział reklamy kontekstowej w segmencie SEM, jednak szacuje się, że to ten kanał dystrybucji reklam zabiera najwięcej reklamom typu Display. Osobiście uważam, że reklama tego typu ma przed sobą świetlaną przyszłość. Przy stosunkowo niewielkich nakładach jesteśmy w stanie wygenerować naprawdę dobre jakościowo przekazy reklamowe doskonale zastępujące drogą reklamę Display. Mam tylko wrażenie, że jeszcze zbyt mało uwagi w graficznej czy multimedialnej reklamie kontekstowej poświęca się kreacji i atrakcyjności przekazu.

Protokół Open Graph został przedstawiony przez Facebook 21 kwietnia 2010 roku. Ideę przedstawiono w następujący sposób:

“Dziś sieć istnieje głównie jako seria nieustrukturalizowanych linków między stronami. To jest potężny model, ale to naprawdę dopiero początek. Open Graph umieszcza ludzi w centrum sieci. Oznacza to, że sieć może stać się zestawem osobistych i semantycznie sensownych połączeń między ludźmi i przedmiotami.”

Według strony internetowej opengraphprotocol.org :

“Protokół Open Graph pozwala dowolnej stronie internetowej stać się bogatym obiektem w społecznym grafie. Na przykład używa się go na stronie Facebook-a aby pozwolić każdej stronie internetowej mieć te same funkcjonalności co strona Facebook-a.

Podczas gdy istnieje wiele różnych technologii i schematów które mogą być łączone ze sobą, nie ma ani jednej technologii, która zapewnia wystarczająco dużo informacji aby bogato zaprezentować w społecznym grafie dowolną stronę internetową. Otóż protokół Open Graph opiera się na tych już istniejących technologiach ale daje programistom jedną rzecz do zaimplementowania. Prostota integracji jest kluczowym celem protokołu Open Graph.”

Jednak od początku…

Mimo, że Facebook nie mówi tego wprost, to cała idea wywodzi się z Semantic Web – projektu, który ma przyczynić się do utworzenia i rozpowszechnienia standardów opisywania treści w Internecie w sposób, który umożliwi maszynom i programom (np. tzw. agentom) przetwarzanie informacji w sposób odpowiedni do ich znaczenia. Wśród standardów Semantic Web znajdują się m.in. OWL, RDF, RDF Schema (inaczej RDFS).

Semantic Web jest wizją Tima Bernersa-Lee (twórcy standardu WWW i pierwszej przeglądarki internetowej, a także przewodniczącego W3C). W swoich założeniach Semantic Web ma korzystać z istniejącego protokołu komunikacyjnego, na którym bazuje dzisiejszy Internet. Różnica miałaby polegać na tym, że przesyłane dane mogłyby być ‘rozumiane’ także przez maszyny. Owo ‘rozumienie’ polegałoby na tym, że dane przekazywane byłyby w postaci, w której można by powiązać ich znaczenia między sobą a także w ramach odpowiedniego kontekstu.

Informacje przekazywane w ramach Semantic Web wymagałyby nie tylko samych danych, ale także informacji o tychże (tzw. meta-danych). To właśnie meta-dane zawierałyby sformułowania dotyczące relacji między danymi oraz prawa logiki, które można do nich zastosować. Dzięki temu można by:

• powiązać różne dane znajdujące się w Internecie w ramach wspólnych jednostek znaczeniowych (np. strony dotyczące filmów, dziedzin nauki, kuchni francuskiej, etc.)
• rozróżnić dane, które dla maszyn są w tej chwili nierozróżnialne ze względu na identyczny zapis tekstowy (np. zamek – urządzenie do zamykania drzwi; urządzenie do łączenia w ustalonym położeniu elementów ubrania; okazała budowla mieszkalno-obronna)
• przeprowadzać na tychże danych wnioskowania , tzn. otrzymywać informacje na ich temat, które nie są zawarte explicite (np. na podstawie danej “Ewa jest żoną Adama”, możemy też dowiedzieć się, że Ewa jest kobietą, Adam mężczyzną, Adam jest mężem Ewy, żaden inny mężczyzna nie jest mężem Ewy, etc.) [Żródło: Wikipedia]

Więc z czym się to je?

Wielu ludzi uważa, że głównym beneficjentem tej technologii będzie sam Facebook i być może Facebook zbyt daleko idzie w twierdzeniach, że ich protokół (Open Graph) zrewolucjonizuje sieć. Nie zmienia to jednak faktu, że strony które chcą się promować za pomocą Facebook-a, aby robić to skutecznie muszą implementować ten protokół. Na szczęście nie jest to trudne.

Aby zmienić swoją stronę w obiekt społecznego grafu musisz dodać do swojej strony podstawowe metadane. W pierwotnej wersji protokołu używa się RDF, co oznacza, że musisz umieścić dodatkowe <meta> tagi w sekcji <head> twojej strony. Każda strona musi posiadać cztery wymagane właściwości:

• og:title – Tytuł pod którym obiekt powinien pojawić się w grafie, np., “Wprowadzenie do protokołu Open Graph”.
• og:type – Typ twojego obiektu, np., “article”. W zależności od typu jaki określisz inne właściwości mogą również być wymagane.
• og:image – URL obrazka który powinien reprezentować twój obiekt w grafie.
• og:url – Kanoniczny URL twojego obiektu który będzie używany jako jego permanentny identyfikator w grafie, np., “http://smoku.net/artykuly/wprowadzenie-do-protokolu-open-graph-the-open-graph-protocol”.

Jako przykład, kod protokołu Open Graph dla strony zawierającej niniejszy artykuł:

<html xmlns:og="http://opengraphprotocol.org/schema/">
<head>
<title>Wprowadzenie do protokołu Open Graph ( The Open Graph Protocol )</title>
<meta property="og:title" content="Wprowadzenie do protokołu Open Graph" />
<meta property="og:type" content="article" />
<meta property="og:url" content="http://smoku.net/artykuly/wprowadzenie-do-protokolu-open-graph-the-open-graph-protocol" />
<meta property="og:image" content="http://smoku.net/smokunet_res/open_graph_protocol_logo.png" />
...
</head>
...
</html>

Poniższe właściwości są opcjonalne dla każdego obiektu społecznego grafu, ale jednocześnie są polecane:

• og:description – Dwa lub trzy zdania opisu twojego obiektu.
• og:site_name – Jeśli twój obiekt jest częścią większej strony internetowej to powinieneś podać nazwę która będzie wyświetlana dla całej tej strony. np., “smoku.net”.

Na przykład:


<meta property="og:type" content="article" />
<meta property="og:description" content="Dziś sieć istnieje głównie jako seria nieustrukturalizowanych linków między stronami. To jest potężny model, ale to naprawdę dopiero początek. Open Graph umieszcza ludzi w centrum sieci. Oznacza to, że sieć może stać się zestawem osobistych i semantycznie sensownych połączeń między ludźmi i przedmiotami." />
<meta property="og:site_name" content="smoku.net" />


Określanie lokalizacji (położenia)

Protokół Open Graph wspiera możliwość określenia lokalizacji dla twojego obiektu. Jest to przydatne jeżeli twój obiekt ma związek z twoją firmą lub z czymś innym istniejącym w świecie realnym. Możesz określić położenie poprzez długość i szerokość geograficzną, przez pełny adres albo za pomocą obydwu tych rzeczy.
Aby określić długość i szerokość geograficzną użyj następujących właściwości:

• og:latitude – np., “37.416343″.
• og:longitude – np., “-122.153013″.

Jeśli chcesz określić adres czytelny dla człowieka powinieneś umieścić pięć następujących właściwości:

• og:street-address – np., “1601 S California Ave”
• og:locality – np, “Palo Alto”
• og:region – np., “CA”
• og:postal-code np., “94304″
• og:country-name – np., “USA”

Na przykład:


<html xmlns:og="http://opengraphprotocol.org/schema/">
<head>
...
<meta property="og:latitude" content="37.416343" />
<meta property="og:longitude" content="-122.153013" />
<meta property="og:street-address" content="1601 S California Ave" />
<meta property="og:locality" content="Palo Alto" />
<meta property="og:region" content="CA" />
<meta property="og:postal-code" content="94304" />
<meta property="og:country-name" content="USA" />
...
</head>


Określanie informacji kontaktowych

Protokół Open Graph wspiera możliwość określenia informacji kontaktowych dla twojego obiektu. Prawdopodobnie przyszłe wersje protokołu będą wspierały wyciąganie tych informacji z treści strony. Możesz określić informacje kontaktowe wstawiając przynajmniej jedną z poniższych właściwości:

• og:email – np., “me@example.com”.
• og:phone_number – np., “+1-650-123-4567″.
• og:fax_number – np., “+1-415-123-4567″.

Na przykład:


<html xmlns:og="http://opengraphprotocol.org/schema/">
<head>
...
<meta property="og:email" content="me@example.com" />
<meta property="og:phone_number" content="650-123-4567" />
<meta property="og:fax_number" content="+1-415-123-4567" />
...
</head>


Typy obiektów

Aby twój obiekt był reprezentowany w grafie musisz określić jego typ. Robi się to za pomocą właściwości og:type:

Podstawowy schemat zawiera następujące typy. Możliwe, że poszczególne sieci społecznościowe zdecydują się wspierać jedynie pewną grupę tych typów albo stworzą własne dodatkowe typy bazujące na ich niszach.

• Aktywności: activity, sport
• Biznes (firmy): bar, company, cafe, hotel, restaurant
• Grupy: cause, sports_league, sports_team
• Organizacje: band, government, non_profit, school, university
• Ludzie: actor, athlete, author, director, musician, politician, public_figure
• Miejsca: city, country, landmark, state_province
• Produkty i rozrywka: album, book, drink, food, game, movie, product, song, tv_show

Produkty posiadające kod/numer UPC lub numer ISBN możesz dodatkowo określić używając właściwości og:upc lub og:isbn. Z kolei poniższe właściwości (typy) mogą pomóc stworzyć bardziej konkretne powiązania pomiędzy grafami:

• Strony internetowe: article, blog, website

Poprawność wprowadzenia metadanych można sprawdzić za pomocą parserów:

• http://ogit.heroku.com/
• http://www.opengraph.in/

Po więcej informacji odsyłam na stronę domową projektu: opengraphprotocol.org

[Źródło: http://smoku.net/artykuly/wprowadzenie-do-protokolu-open-graph-the-open-graph-protocol]

AudioFon to firma powstała w 2007 roku, realizująca swój projekt wdrożenia nowoczesnej i innowacyjnej e-usługi na polski rynek. Koncepcja AudioFonu opiera się na idei wdrożenia i udostępnienia platformy umożliwiającej dystrybucję i masowe udostępnienie cyfrowych produktów składających się z treści multimedialnych i usług internetowych na urządzenia mobilne.
Dostawcy cyfrowych produktów, składających się z treści multimedialnych i usług interaktywnych, oferować będą swoje produkty oraz usługi szerokiej grupie odbiorców. Warunek jest tylko jeden – użytkownik musi mieć dostęp do internetu. Pośród gamy produktów firmy można wyróżnić dwie grupy. Pierwsza z nich obejmuje przekazy promocyjne, marketing interaktywny. Druga natomiast to oferta polegająca na korzystaniu z produktów multimedialnych, takich jak muzyka, materiały edukacyjne czy informacyjne.
Platformę można wykorzystać w każdej formie udostępniania treści audio: mogą to być np. internetowe stacje radiowe, utwory muzyczne darmowe i płatne, archiwa nagrań, audiobooki, audycje “na żądanie”, słuchowiska, lekcje języków i innych przedmiotów, etc. AudioFon udostępnia usługę odpłatnie na zasadzie B2B instytucjom, które dalej udostępniają usługę indywidualnym odbiorcom, a więc grupą docelową są wszelkie instytucje zainteresowane prostym mechanizmem udostępniania wysokiej jakości treści audio słuchaczom, korzystającym z dowolnego rodzaju dostępu do internetu – także mobilnego.
Powyższy przykład pokazuje, że przeciętny Kowalski będzie miał możliwość skorzystania z szerokiej gamy produktów multimedialnych, dostarczanych przez partnerów firmy AudioFon. Jakość tych produktów oczywiście będzie utrzymana na najwyższym poziomie

Kilka słów o samej konferencji… B4U to coroczna konferencja organizowana przez Central European Business Association (CEBA) i kierowana do osób polskojęzycznych zarządzających małym i średnim biznesem oraz osób zamierzających otworzyć własny biznes. W ramach konferencji dostarczana jest specjalistyczna wiedza z zakresu prawa, zarządzania, finansów, marketingu i sprzedaży.

Naszym tegorocznym zadaniem w konsulacie było przeprowadzenie prezentacji na temat zastosowania social media w komunikacji z niszowymi grupami odbiorców. Zainteresowanie wykładem i późniejsza prawie 45 minutowa sesja pytań i odpowiedzi przekonała nas jak bardzo na czasie jest ten temat i jak bardzo przydatna jest wiedza związana z Social Network przy budowaniu wizji strategicznych dla MSP. Pomimo różnic w otoczeniu biznesowym oraz warunków, w których działają podmioty gospodarcze w Polsce i w USA mamy wspólny mianownik – konieczność znalezienia skutecznego i szybkiego sposobu na dotarcie z ofertą do odbiorców. Konkurencyjność rynku amerykańskiego, co nie jest żadnym odkryciem, wymusza ciągłą konieczność bycia “na topie” i tutaj z pomocą przychodzi np. Fan Page na Facebooku. Na ponad 100 osób biorących udział w konferencji przeważająca większość posiadała profil na FB i doskonale znała sposób funkcjonowania serwisu. Co ciekawe, padały pytania dotyczące wykorzystywania polskich sieci w działaniach marketingowych takich jak grono.net czy fotka.pl.

Reasumując, przedstawiciele biznesu polonii amerykańskiej prowadzą aktywne działania w sieci i nastawieni są na absorbowanie wszelkiego rodzaju nowości umożliwiających sprawne i szybkie dotarcie z komunikatem do odbiorcy.

W ramach sesji pytań bardzo duże zainteresowanie wzbudził problem długofalowych działań w sieci opartych o opracowane strategie. Pytania dotyczyły procesu strategicznego planowania aktywności, definiowania celów, określania mechanizmów dotarcia i całej otoczki budowanej w obszarze marketingu online. Ten aspekt szczególnie nas ucieszył gdyż świadczy on o zdecydowanie dojrzalszym podejściu do e-marketingu w porównaniu do sytuacji sprzed dwóch lat kiedy największym zainteresowaniem cieszyły się case’y taktyczne.

Odpowiadając na pytania nawiązaliśmy kilkadziesiąt kontaktów biznesowych, co szczególnie nas ucieszyło gdyż, miejmy nadzieje, stanowić będą zalążek przyszłej współpracy w kilku bardzo interesujących projektach na terenie USA.

Wit

Santorski zaprezentował wyniki badań ogólnoeuropejskich, z których jasno i dobitnie wynika, że narodem, który najmniej ufa innym ludziom od lat są Polacy. Przykre, choć zapewne prawdziwe. Na pocieszenie pozostaje fakt, że przedostatnią nacją z niewiele wyższym wynikiem są Grecy, choć wydawałoby się, że tacy śródziemnomorscy, z sercem na dłoni. A lojalność to zaufanie. Dlatego budowanie lojalności wśród polskich konsumentów jest tak trudne. Ta ciekawostka wiąże się zapewne z drugą, bardziej opinią niż ciekawostką, zaprezentowaną przez Michała Kusia z ARC Rynek i Opinia. Twierdzi on, że w Polsce praktycznie nie ma programów lojalnościowych. Wszystkie działania tego typu to de facto programy punktowe częstego zakupu, niewiele mające wspólnego z prawdziwą lojalnością. Bo lojalność to budowanie prawdziwej relacji, a nie nagradzanie za zakup. A prawdziwej relacji nie można budować z kimś, kto nikomu nie ufa. Ciekawe zatem, czy którejś marce uda się w Polsce wdrożyć prawdziwy program lojalnościowy, w którym nie będzie przelicznika zakup – nagroda? Myślę, że jest to możliwe w określonej grupie konsumenckiej, która wyrosła już z “polaczkowości”. Są wykształceni, dobrze zarabiają, nie zależy im na zbieraniu punktów, a bardziej na klubowości i wyrażaniu własnej tożsamości przez przynależność do określonych grup społecznych. Jest wiele marek kierowanych do tej grupy. Pytanie, czy któraś z nich zdecyduje się na zaproponowaniu swoim konsumentom prawdziwej relacji, nie opartej na przekupstwie.